Op de basisscholen Louis Bouwmeesterschool, Huizingaschool, St. Jan de Doperschool en de Bisschop Huibersschool hebben de leerlingen een gedichtenproject uitgevoerd. De gedichten worden door diezelfde kinderen voorgedragen bij monumenten die tijdens de Stille Tocht worden aangedaan. Hieronder de gedichten van Yasmine, Waleed en Ahmed van de Louis Bouwmeesterschool, en Rajae Chebti van de Huizingaschool.


Gedicht van Yasmine:

We staan nu bij dit monument
Om mensen te herdenken die we nooit hebben gekend.
Gevoel van haat en angst door die ene man
Wat hadden de joden ons aangedaan?
Mensen moesten onderduiken
Konden niks meer gebruiken
De dood kwam steeds dichterbij
Gingen ze naar buiten, konden ze naar hun leven fluiten
Wie is de volgende in de rij?
Familie en oude bekenden
Die ik graag zou willen kennen
Die stomme verraders
Dat zijn eigenlijk ook daders
Een leven zonder moeder of vader
Dat is voor niemand een aanrader
We werden bevrijd
Door mensen uit beleefdheid
Wat zouden we nu hebben als zij dat niet gedaan hadden
Hoe zou het voelen zo’n slecht, rot, eng leven
Ik denk dat je dat niemand zou willen geven


Gedicht van Waleed en Ahmed: Veiligheid en vrede

Oorlog en vrede
Daarvoor heb ik een rede
Iedereen doet alsof ze het niet weten
Maar zoiets kan je toch niet vergeten
We komen hier bijeen
Voor alles en iedereen
En dat niet alleen
We herdenken de mensen die voor hun land vochten
Ik wil vrijheid
En blijheid
En respect voor iedereen
Dit is mijn leven
Ik wil veiligheid en vrede
Er zijn al genoeg mensen overleden


Gedicht van Rajae Chebti: Vrijheid

Tranen in mijn ogen
Als ik zie hoeveel doden
Nu is de oorlog voorbij
En zijn de mensen vrij

Je denkt misschien wat maakt het uit
Maar wie de oorlog had meegemaakt
Weet hoe het voelt als je iemand vernedert en uitsluit

Ik zeg nu : je hoeft niet meer bang te zijn
Laat je tranen vloeien en voel de pijn

1 ding is zeker we willen dit nooit meer
En zo lang wij leven willen wij geen bommen zien
Niet eens 1 keer